Eyvallahh..

Yıllar,yıllar,yıllar önce birini sevdim.

Aşk sandım. Aldatildim, Aldandım.
Sonraaa...
İlk gençlik yıllarım. Sevdim. Hem de öyle bir sevdim ki, benim için yaşamak O idi. Aşiktim. Hem de kör kütük. O'nla büyüdüm. Çok sonra anladım ki, her şey bosaymis. Onca yaşanmışlıklar belki yalan değil ama bosunaymis.
Hayatttt.
Sonraaa....
Öyle bir şey oldu ki.Ben,ben olmaktan çıktım.Bambaşka bir ben oldum.Herkesten herşeyden farklıydı.Bambaşkaydi.Öyle aşktı ki bu sefer ki; 'imkansız'  yaninda hafif kalır. Bir yerlerde yazmıştım darlandigim dönemde."Ahirette cehennem azabına katlanma sebebimsin.Yine de Allah affetsin.Sana aşığım.Seni çok seviyorum".
Öyleydi işte, öyle büyük, öyle imkansız, öyle karmaşık, öyleeee, öyle işte...
Uzun yıllar sevdim.Öyle yakındık ki birbirimize alsında bir o kadarda uzaktık.Herşey apaçıktı herşey bir o kadarda gizliydi.. O sustu, ben yandım. O gitti, ben bittim. Yillar böyle geçti gitti. Genclik yıllarım... Saclarima aklar düştü. Öyle yoruldum ki 7 yılda 77 yaş yaş aldim hayattan. Ama anladım. Anlamam için bunca zaman bunca ........ gerekliymiş. İmkansizi ben O'nda sevdim. Karsilik beklemeden sevmeyi O'nda sevdim. Bir çift gözde kaybolmayi O'nda sevdim. Bir resme uzun uzun bakmayı O'nla sevdim. Sabri O'nla sevdim. Ben değişmeyi O'nunla sevdim .Ben O'nu kördüğüm gibi sevdim. Yine de Eyvallah.. O'ndan gelen her şeye eyvallah.
Şimdiii...
Belli ki bir yol çizme vakti gelmiş. Vazgeçmek değil bunca şeyi kabullenmek gerekiyormuş.
Her şeyi geride birakma vakti gelmiş.O çoktan çizdi yolunu. Sıra bana çoktan gelmişte ben geç kalmışım. Hayat, yaşamak öyle güzel ki güzel günler hep var. Bize düşen doğru sapağı bulup yola koyulmak..

Selam ile..